تمرین‌های بعدی


پس از پیاده‌سازی اولین «تمرین مفهومی» خود، چند تمرین بعدی باید بر همان بنا شوند.

ترجیح می‌دهیم سه تا پنج تمرین داشته باشیم که هیچ پیش‌نیازی جز مفهوم basics نداشته باشند.

گزینه‌های خوب، انواع ابتدایی یا انواع داده‌ی اصلی زبان شماست. مثلاً «مقادیر منطقی»، انواع عددی پایه، رشته‌ها و اتم‌ها.

ارزشش را دارد که تمرین‌های مفهومی «ترک»های دیگر را بررسی کنید تا ببینید کدام‌یک برای ترک شما مناسب است.

توجه داشته باشید که معرفی یک مفهوم به این معنا نیست که باید آن را کامل و با تمام جزئیات توضیح دهید. همیشه می‌توانید پیچیدگی را به بعد موکول کنید. ممکن است زبان شما ۱۲ نوع عددی مختلف داشته باشد که هرکدام در موقعیت‌های متفاوتی به کار می‌آیند. تمرین می‌تواند به‌سادگی اشاره کند که انواع دیگری هم وجود دارد و در همان حال فقط پرکاربردترین نوع عدد صحیح و پرکاربردترین نوع اعشاری را معرفی کند.

بعضی از انواع داده‌ی اصلی آن‌قدر پیچیده‌اند که نمی‌توان مستقیم معرفی‌شان کرد. مثلاً رشته‌ها ممکن است لیستی از کاراکترها باشند. در این صورت باید معرفی رشته‌ها را به بعد موکول کنید و یک تمرین مفهومی برای کاراکترها و یکی دیگر برای لیست‌ها طراحی کنید. بعد می‌توانید تمرینی برای رشته‌ها اضافه کنید که هر دو آن تمرین‌ها پیش‌نیازش باشند.

گاهی هنگام کار روی یک تمرین متوجه می‌شوید که از آنچه انتظار داشتید پیچیده‌تر است. این کاملاً اشکالی ندارد. مفهومی‌که باید به‌عنوان پیش‌نیاز آموزش داده شود را یادداشت کنید. بعد فرض کنید چنین تمرینی وجود دارد و تمرینی را که روی آن کار می‌کنید با همین ساده‌سازی به پایان برسانید. سپس برگردید و برای مفهوم پیش‌نیاز تمرین تازه‌ای بسازید. یادتان باشد تا زمانی که تمرین پیش‌نیاز اضافه نشده است، تمرین را با wip علامت بزنید.

در این مرحله ممکن است مورد دیگری هم پیش بیاید: وابستگی‌های چرخه‌ای. باید دو مفهوم را معرفی کنید، اما هر مفهوم به دیگری وابسته است. در این حالت شاید بتوانید از یک «استاب» استفاده کنید. بعد می‌توانید توضیح دهید که مفهوم وابسته وجود دارد، اما به دانشجو اطمینان دهید که هنوز لازم نیست آن را بفهمد. گزینه‌ی دیگر این است که حداقلی از معرفی را ارائه دهید، فقط به اندازه‌ای که دانشجو از این مانع بگذرد، و در همان حال اطمینان دهید که این مفهوم بعداً با عمق بیشتری بررسی می‌شود.

تمرین‌های کنارگذاشته‌شده

اگر تصمیم می‌گیرید تمرینی را پیاده‌سازی نکنید چون به ترک شما نمی‌خورد (مثلاً یک تمرین سطح‌پایین برای یک ترک سطح‌بالا)، لطفاً آن را foregone علامت بزنید. برای این کار، «نامک» تمرین را به آرایه‌ی exercises.foregone در فایل config.json ترکتان اضافه کنید.

علاوه بر اینکه این کار تصمیمتان برای پیاده‌سازی نکردن تمرین را صریح می‌کند، هر ابزاری (مثل configlet) هم تمرین‌های کنارگذاشته‌شده را نادیده می‌گیرد.

برای اطلاعات بیشتر، مستندات را ببینید.