کاراکتر در

درباره‌ی کاراکتر

«کاراکتر»ها اشیایی هستند که یک عنصر از یک تکه متن (مثلاً یک رشته یا یک جریان متن) را نمایش می‌دهند.

کاراکترها به‌صورت #\ و سپس اسمشان نمایش داده می‌شوند (مثلاً #\A، #\9، #\!، #\Space).

مقایسه

علاوه بر char=، char< و char>، دو تای char<= و char>= هم وجود دارند، و همچنین نسخه‌هایی که به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیستند، مثل char-equal و char-greaterp.

ترتیب

کاراکترها را می‌توان به عدد صحیح تبدیل کرد و از عدد صحیح هم به کاراکتر رسید. (اما آن‌ها عدد صحیح نیستند؛ یک نوع داده‌ی مجزا هستند.) استاندارد، ترتیب دقیق کاراکترها را به پیاده‌سازی واگذار می‌کند. این یعنی باید دقت کنید که (char> #\a #\A) یا فرض‌های مشابه درباره‌ی ترتیب کاراکترها را مسلم نگیرید. اما استاندارد تصریح می‌کند که (char< #\A #\Z) و (char< #\a #\z) و (char< #\0 #\9) باید «درست» باشند.

انواع کاراکتر

Common Lisp چندین محمول دارد که تعیین می‌کنند یک کاراکتر مشخص از چه «نوعی» است، مثل alphanumericp، digit-char-p و graphic-char-p. همچنین upper-case-p و lower-case-p هم وجود دارند که بزرگ یا کوچک بودن کاراکتر را تعیین می‌کنند.