Ασφαλές σεντούκι θησαυρού

Αδιαφανείς τύποι

Εισαγωγή

Οι αδιαφανείς τύποι είναι μια τεχνική ενθυλάκωσης στην Elm. Μερικοί την αποκαλούν και απόκρυψη πληροφορίας, ή απόκρυψη λεπτομερειών υλοποίησης. Χρησιμοποιούνται επίσης συχνά για την επιβολή επικύρωσης, με το μοτίβο Parse, dont validate. Για παράδειγμα, θα μπορούσες να έχεις έναν αδιαφανή τύπο EmailAddress, που μπορεί να περιέχει μόνο έγκυρες διευθύνσεις email (σε αντίθεση με μια String, που μπορεί να περιέχει οτιδήποτε).

Δημιουργία αδιαφανούς τύπου

Οι προσαρμοσμένοι τύποι έχουν μία ή περισσότερες παραλλαγές, και ο μεταγλωττιστής δημιουργεί αυτόματα μια συνάρτηση για τη δημιουργία κάθε παραλλαγής, χρησιμοποιώντας το όνομα της παραλλαγής. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούν να δημιουργηθούν προσαρμοσμένοι τύποι. Ο μεταγλωττιστής επιτρέπει επίσης την αποδόμηση αυτών των παραλλαγών.

type Maybe a
    = Nothing --> Variant implies a 'Nothing' function, with type 'Maybe a', and destructuring of 'Nothing'
    | Just a  --> Variant implies a 'Just' function, with type 'a -> Maybe a', and destructuring of 'Just _'

Από προεπιλογή, όλα αυτά είναι εσωτερικά στο αρχείο / στο module, και χρησιμοποιούμε τη λέξη-κλειδί exposing για να επιλέξουμε τι θα εξάγουμε. Για να δημιουργήσεις έναν αδιαφανή τύπο, απλώς επιλέγεις να μην εξάγεις τις παραλλαγές.

Όταν το κάνεις αυτό, σχεδόν πάντα χρειάζεται να παρέχεις έναν άλλο τρόπο για να δημιουργείς και να παίρνεις τις παραλλαγές, εκθέτοντας δικές σου συναρτήσεις. Αυτές οι συναρτήσεις σου επιτρέπουν να εφαρμόζεις κάποια λογική όταν δημιουργείς και παίρνεις τις παραλλαγές. Έτσι κρύβονται οι εσωτερικές λεπτομέρειες υλοποίησης του module, και σημαίνει ότι μπορείς να αλλάζεις τις λεπτομέρειες υλοποίησης όσο θέλεις, αρκεί οι εκτεθειμένες συναρτήσεις να παραμένουν ίδιες.

Parse, don't validate

Ίσως η πιο συνηθισμένη χρήση των αδιαφανών τύπων είναι η επιβολή επικύρωσης, με το μοτίβο Parse, dont validate. Σε αυτό το μοτίβο, εκθέτεις μια συνάρτηση που δέχεται μια είσοδο με λιγότερη δομή / ασφάλεια τύπων από ό,τι θέλεις, όπως μια String, και μετά κάνεις parse αυτή την είσοδο σε έναν πιο δομημένο τύπο, όπως EmailAddress, είτε επιστρέφοντας τον τύπο, είτε επιστρέφοντας ένα σφάλμα (συνήθως Maybe ή Result).

Για παράδειγμα, στον παρακάτω κώδικα, τα εξωτερικά module μπορούν να δημιουργήσουν έναν τύπο EmailAddress μόνο μέσω της συνάρτησης parseEmailAddress, οπότε όταν δουλεύεις με τον τύπο EmailAddress, είσαι σίγουρος ότι είναι έγκυρος.

module EmailAddress exposing ( EmailAddress, parseEmailAddress, getEmailAddress )

-- The `EmailAddress` custom type has one variant, also called `EmailAddress`
-- When a custom type has one variant, it is idiomatic to use the same name for both.
type EmailAddress = 
  EmailAddress String

-- create an EmailAddress variant
parseEmailAddress: String -> Maybe EmailAddress
parseEmailAddress candidateEmailAddress =   
  if isValidEmailAddress candidateEmailAddress then
    Just (EmailAddress candidateEmailAddress)
  else
    Nothing

-- get an EmailAddress variant
getEmailAddress: EmailAddress -> String
getEmailAddress ( EmailAddress  emailAdress ) =
  emailAdress

isValidEmailAddress: String -> bool
-- ...